سلام بر همه . امیدوارم هرجا و در هر شرایطی هستین روزگارتون نقره ای باشه ...ولی نه آبی بهتره.

قبل از همه چی وظیفه میدونم از آقای مهندس صدیق ومهندس اسدی و مهندسین گرامی شیلاتی که هوای اهالی باغ مارو دارن تشکر کنم و بهشون خوش آمد بگم....

راستش گاهی وقتا جلوی بعضی اتفاقات رو نمیشه گرفت و یا شاید ما کوتاهی میکنیم. پس عذر تقصیر ما رو بپذیرید.

حقیقتا هدف ما از ایجاد وبلاگ چیزی جز جمع کردن بچه ها دور هم نبوده و نیست . وبلاگ هم متعلق به من نوعی یا هیچ شخص خاصی نبوده و نیست. بلکه متعلق به اوناییه که نظر میدن و سر میزنن.اما به ما هم حق بدین که راضی نگه داشتن آدمای متفاوت( از نظر رفتاری و فرهنگی) کار سختیه.بهر حال ما باید دل همه رو به دست بیاریم و مواظب باشیم کسی هم نرنجه و این آسون نیست... علی ایحال اگر کوتاهی بوده به بزرگی خودتون مارو ببخشید.

دوستان پیشنهاد همکاری کردن اهالی رو داده بودن  .البته ماقبلا 2 تا ایمیل در اختیار دوستان گذاشته بودیم ولی فقط 4 یا 5 نفر مطلب میفرستادن. در هر صورت منتظر مطالب شما از هر مقوله ای هستیم و خوشحال میشیم.

من از طرف اهالی باغ از مهندس برون به خاطرهمه ی زحماتشون تشکر میکنم و امیدوارم زندگی به کامشون باشه..

 و در آخر:

زندگی ما به هیچ بنده و فرصت با هم بودن خیلی خیلی محدوده...حیف نیست اینجوری بگذره....؟؟

تو زندگی گاهی وقتا لازمه  کور شد و ندید ، گاهی وقتا کر و گاهی وقتا لال... عذر میخوام گاهی مواقع هم لازمه آدم خودشو به اون راه  بزنه و بقول معروف ....... گاهی وقتا نفهمیدن اوج فهمیدنه....