باور کنید ربطی به فوتبال نداره!
یه سوالی مدتهاست ،شاید 15 سال توی مغزم زور میخارد(برازجونی=در جرایان بود!) یه مدت قبل نمیدونم چطور جرات کردم بهش جواب بدم.
تا حالا شده از ضعفتون نسبت به دیگران از خودتون دلگیر بشید؟
تا حالا شده احساس کنید باید بیشتر تلاش میکردید و نکردید؟
اهل توجیه آب دوغ خیاری نیستم اگه بودم از وقتی که راهنمایی بودم و توی امتحان مدرسه نمونه قبول نشدم این سوال توی ته ته مغزم زور نمی خارد تا حال! همون وقت بهش جواب میدادم. ولی همیشه مبگفتم مشکل از توانایی من نبوده از تلاش و همت من بوده و خودم رو سرزنش میکردم.
تا این که هاتف خلوت به من آواز داد :
چند روز قبل بازی استرالیا با برزیل بود ،از اولم معلوم بود استرالیا میخوره ،دست آخرم 6تا نوش جون کرد! جالب این بود که بازیکنهاشون خیلی خجالت زده یا ... نبودن.انگار قبول کرده بودن که از حزیف پایین تر هستن، تلاششون رو کردن(چندتا ضد حمله و ضربه کاشته) ولی جواب نداد.
شاید توی ذهنشون بود که ما باید روی توانایی های خودمون کار کنیم قرار نیست مث حریف قدرتمندمون باشیم.
گناه که نکردیم استرالیا شدیم!!
سعی میکنم توی باقی مونده زندگیم از هرچی به دست آوردم مث چی! کیف کنم!!