یادش بخیر بنداروز ! یادش بخیر حسن ! هر وقت چمن دانشکده رو با اون دستگاهی که خودشون بهش میگفتن چمن زن! میزد نهار فردا قرمه سبزی بود ،دستش درد نکنه.

اساسا نسبت به قرمه سبزی حساسیت پیدا کردم، اصلا قداصت این غذای سنتی رو زیر سوال بردن!

دبیرستان بودم هر وقت شیفت صبح بود موقع برگشت از کارزار مدرسه آرزوم بود مادرم نهار قرمه سبزی درست کرده باشه اگرم که شیفت ظهر بودم داغ داغ میخوردمش و ....

در طول عمر فعلا بی ثمرم! قاعدتا سه برابر تعداد روزای عمرم غذا خوردم ولی هنوز همون غذاهای داغ داغ و با عجله رو به بهترین غذاهای الان ترجیح میدم.

دیدید تو فیلما نشون میده آدمای ثروتمند با زندگیشون حال نمیکنن بعد آدمای فقیر در عین ساده زیستی از زندگل لذت میبرن؟

ما که شکر خدا ثروتمند نشدیم ! ولی انصافا همین الان احساس میکنم لذت بردن به چیزایی که داری نیست ،به احساسیه که داری.در حقیقت دنیای داخل ماست که به دنیای بیرونمون رنگ میده.

انشاالله هیچوقت زندگیتون سیاه سفید نیاشه.